Dwunastogodzinny MARATON CHEMICZNY dla wytrwałych ;)

W dniu 19 kwietnia 2013 r grupa uczniów z klasy IIID spędziła piękny wiosenny dzień w bardzo pożyteczny sposób. Mianowicie sprawdzaliśmy stopień naszego przygotowania do matury z chemii, która zbliża się wielkimi krokami…. W miłej atmosferze, wspólnie rozwiązywaliśmy różnego typu zadania, wyjaśniając na bieżąco wszelkie wątpliwości. Przeprowadziliśmy również doświadczenia chemiczne, z którymi, być może, będziemy mieli przyjemność zmierzyć się na egzaminie. Każdy miał również okazję sprawdzić się osobiście i stanąć „w cztery oczy” z arkuszem maturalnym…. Otrzymaliśmy wskazówki dotyczące detali, na które powinniśmy zwrócić szczególną uwagę podczas ostatnich powtórek, by w tym "wielkim dniu" czuć się pewnie ;) Poniżej zamieszczamy kilka zdjęć, wykonanych w czasie naszej ciężkiej pracy ;>

DZIEŃ OTWARTY W VII LO

W tym roku sala biologiczna "zamieniła się w las". Zapraszamy do zwiedzania. Scenografia i reżyseria: klasa ID i Pani prof. Lidia Tesznar.

rozpoznajemy liście roślin :)

poznajemy budowę narządów zwierząt

Doświadczenie

Wyjazd na wykład :)

BIOTECHNOLOGIA

W dniu 07.03.2013r uczestniczyliśmy w wykładzie na UKW w Bydgoszczy. Myślą przewodnią była szeroko pojęta biotechnologia, a więc dziedzina wiedzy mająca wielki wpływ na nasze życie. Wysłuchanie wykładu umożliwiło nam poznanie tajników, oraz usystematyzowanie wiedzy z zakresu interdyscyplinarności tej dziedziny jak również opracowanych w jej zakresie rozwiązań technologicznych.

Bardzo ważnym elementem wykładu było poruszenie kontrowersyjnego tematu dotyczącego roślin transgenicznych GMO. Wychodząc z założenia, że organizmy transgeniczne powstają w wyniku wprowadzenia do ich genomu nowego genu (trans gen), wbudowywanego na stałe do genomu i przekazywanego następnym pokoleniom zgodnie z prawami genetyki, jako rezultat naszej obecności na wykładzie potrafimy dostrzec zarówno pozytywne, jak i negatywne aspekty GMO. Dowodem na to jest poniższe zestawienie zawierające przykłady korzyści, oraz zagrożeń wynikających z ingerencji inżynierii genetycznej i biotechnologii w hodowlę roślin i zwierząt:

Liczne zalety GMO…

Odporność na herbicydy

Odporność na choroby powodowane przez grzyby, wirusy, bakterie

Poprawa cech jakościowych oraz użytkowych roślin np. pomidor z wbudowanym białkiem tamaryną, używanej jak słodzik

Odporność na niekorzystne warunki środowiska

Uodpornienia roślin na owady żerujące najczęściej na liściach zarówno w stadium dorosłym - imago, jak i larwalnym - gąsienicy

Zmniejszenie kosztów uprawy i ułatwienie pracy rolnika przez ograniczenie stosowania pestycydów

Ochrona konsumenta przed pokarmem przesyconym środkami chemicznymi

Spowolnienie dojrzewania, większa trwałość ( np. pomidory)

Zmniejszenie liczby głodujących na świecie

Jakie zagrożenia powoduje GMO?

Rolnicy uprawiający rośliny transgenicznie skarżą się, że muszą zużywać dużo więcej herbicydów, zwiększać dawki i częstotliwość zabiegów. Duże ilości herbicydów w glebie niszczą żyjące w niej organizmy. Gleba staje się martwa i jałowa.

Niektóre szkodniki uodpornią się na toksynę tak, jak bakterie na niektóre antybiotyki. W rezultacie będzie trzeba stosować większą ilość środków owadobójczych.

Zagrażają w poważnym stopniu bioróżnorodności, która daje szanse przystosowania się do zmieniających warunków środowiska i stanowi zabezpieczenie żywnościowe na wypadek klęski lub zarazy.

Rolnik nie może wysiewać własnego ziarna. Musi albo wykupić licencję, albo co roku nabywać nowe ziarno.

Transgeniczne rośliny nie tylko, nie zmniejszyły ilości stosowanych środków chemicznych, ale je ubogaciły w toksyny, ponieważ nie ma możliwości pozbycia się trującego białka zakodowanego w organizmie rośliny, nawet po jej zwiędnięciu.

Modyfikacje genetyczne mają często na celu względy tylko komercyjne, czego przykładem może być wyhodowanie transgenicznej odmiany ziemniaka, z którego wytwarza się frytki wchłaniające mniej tłuszczu

W pyłkach i zarodnikach roślin transgenicznych znajdują się silne alergeny, które spowodowały przypadki śmiertelne w USA.

W ciągu 5 lat obszary upraw transgenicznych zwiększyły się 25-krotnie, natomiast liczba głodujących nie zmniejszyła się.

Źródło

www.BioTechnolog.pl

www.biologia.pl

www.biotechnolog.pl

www.isr.org.pl/slownik/genetyka

www.ogrodnik.net.pl

Opracowała Emilia J. klasa III d VII LO w Toruniu

Praca badawcza - olimpiada biologiczna 2012/2013

Streszczenie

Przeprowadzone doświadczenie wykazało toksyczny wpływ roztworów przyrządzonych z cisu pospolitego (Taxus baccata L.) i tytoniu szlachetnego (Nicotiana tabacum L.) na wzrost i rozwój pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.). Wyniki badania potwierdzają, że rośliny z prób badawczych, po zastosowaniu różnych stężeń tych substancji, były zawsze niższe i słabiej rozwinięte w porównaniu z roślinami próby kontrolnej; zaobserwowano u nich również zmianę barwy korzeni z jasnej na brązową. W czterech próbach badawczych, po trzech dniach wzrostu, odnotowano rozwój pleśni. Na podstawie moich badań można wywnioskować, że bez względu na stężenie substancje zawarte w cisie pospolitym i tytoniu szlachetnym mają niekorzystny wpływ na pieprzycę siewną hamując jej wzrost i rozwój, a tym samym mogą działać również toksycznie na większość roślin konkurujących z roślinami wytwarzającymi te związki.

Przykładowe zdjęcia przedstawiające rośliny po 3 dniach obserwacji – zestaw doświadczalny 1 A-próba kontrolna B- próba badawcza z zastosowaniem 0,03 % roztworu z cisu pospolitego.

A

B

pracę wykonała Anna Kosiedowska, klasa III D VII LO w Toruniu.

Jaki wpływ mają czynniki zewnętrzne na ciągłość błony komórkowej ?

Doświadczenie 1

Hipoteza : Kwas octowy, alkohol, niska oraz wysoka temperatura niszczą błonę komórkową.

Przebieg doświadczenie:

Z surowego czerwonego buraka należy wyciąć 5 małych kawałków.

Wszystkie kawałki należy dokładnie wypłukać w zimnej, czystej wodzie.

Przygotowujemy 5 ponumerowanych próbek.

Probówka nr 1 (woda + kawałek buraka) stanowi próbę kontrolną.

Probówkę nr 2 (woda + kawałek buraka) ogrzewamy.

Jedną z kostek zamrażamy i umieszczamy ją w probówce nr 3.

Do probówki nr 4 wlewamy alkohol, a do probówki nr 5 kwas octowy. Do każdej wkładamy kawałek buraka.

Obserwacje : W probówce 1 (próba kontrolna: burak+woda) nie zaszły żadne zmiany.

W probówce 2 (burak+woda+ogrzewanie) woda zabarwiła się.

W probówce 3 (burak zamrożony+woda) woda zabarwiła się.

W probówce 4 (burak+alkohol) woda zabarwiła się.

W probówce 5 (burak+kwas octowy) woda zabarwiła się.

Wniosek : Kwas octowy, alkohol, wysoka i niska temperatura niszczą błonę komórkową, czego dowodem jest uwolnienie barwników z komórek buraka.

Julia Parciak, Aniela Matusiak, Mateusz Wącior VII LO w Toruniu

.

.

Doświadczenie 2

.

Cel doświadczenia

Jakie substancje niszczą błonę komórkową ?

Problem badawczy

Badanie wpływu czynników zewnętrznych na ciągłość błony komórkowej

Hipoteza

Kwasy, alkohol, wysoka i niska temperatura niszczą błonę komórkową.

Przebieg doświadczenia

1.) Z surowego buraka należy wyciąć 5 kawałków w kształcie sześcianu.

2.) Wszystkie kawałki należy bardzo dokładnie wypłukać w czystej, zimnej wodzie.

3.) Jedną z kostek zamrażamy.

4.) Należy przygotować także 5 ponumerowanych probówek.

5.) W trzech próbówkach (nr. 1,2,3) umieszczamy czystą wodę. Do probówki nr 4 wlewamy alkohol a do probówki nr 5 kwas octowy.

6.) Gdy probówki są już gotowe w każdej z nich umieszczamy kostkę buraka. Uwaga. Zamrożony kawałek umieszczamy w probówce nr. 3(probówka z czystą wodą)

7.) Probówkę nr. 2 (z czystą wodą i burakiem) ogrzewamy.

8.) Notujemy zaobserwowane wyniki po ok. 15 min

Poniższe zdjęcia przedstawiają zestawy badawcze (2, 3, 4, 5) oraz zestaw kontrolny.

próba kontrolna

próba podgrzana

próba zamrożona

próba z alkoholem

próba z kwasem octowym

Wnioski

Ciepła woda, zamrożony burak, alkohol i kwas octowy niszczą błonę i uwalniają barwnik.

Marta Błądek, Magdalena Prussakowska, VII LO w Toruniu

Zajęcia warsztatowe w Zakładzie Parazytologii UMK w Toruniu

W dniu 7 grudnia 2012 roku braliśmy udział w warsztatach w Zakładzie Parazytologii Wydziału Biologii UMK w Toruniu. Przez kilka godzin mogliśmy na własne oczy oglądać krwiopijne owady i pajęczaki oraz samodzielnie wykonać sekcję karalucha amerykańskiego (Periplaneta americana), dzięki temu poznaliśmy budowę morfologiczną i anatomiczną owadów, na przykładzie właśnie tego zwierzaka, świetna powtórka przed maturą :)

Każdy z nas, młodych biologów miał okazję dokonać sekcji zwłok karaczana. Dla tych, którzy nie byli przedstawiamy krótką charakterystykę karaczana:

- Długość Karaczana sięga 5 cm.

- Ubarwienie przechodzi od koloru czerwonego do ciemno-brązowego.

- Posiadają dobrze rozwiniętą drugą parę skrzydeł i długie czułki.

- Najchętniej gromadzą się w szparach i szczelinach oraz w miejscach wilgotnych.

- Rozpoznają się wzajemnie dzięki wydzielanemu zapachowi Karaluch mogą przenosić następujące choroby: wirusowe zapalenie wątroby, prątki gruźlicy, bakterie gronkowca złocistego, jaja tasiemców.

Krwiopijne pajęczaki

Kleszcz Pospolity - Ixodes Ricinus

Występują głównie w lasach liściastych lub mieszanych, rzadko zaś można je spotkać w parkach bądź ogrodach. Zasiedlają drzewa i krzewy do 4 metrów od ziemi. Preferują krzaki jagód i paproci. Lubią miejsca o dużej wilgotności, gdzie nie ma dużych wiatrów i dużej amplitudy temperatur. Samice są z reguły o wiele groźniejsze od samców, samiec często zachowuje się obojętnie. Kleszcze są ślepe, nie posiadają oczu. Za ich wrażliwość na ciepło i dwutlenek węgla odpowiedzialny jest narząd Hallera.

Samice posiadają krótką małą płytkę grzbietową, piją bardzo dużo krwi przez co ich kolor ciała zmienia się od brudnobiałej przez fioletową do ciemnobrązowej.

Cechą charakterystyczną są odnóża tzw gnatosoma.

Samce: W zasadzie nie są niebezpieczne, lecz żeby osiągnąć dojrzałość płciową muszą pić dużo krwi, później tylko odnajdują samice, zapładniają je i giną. Budowę mają zbliżoną do samic, cechą różniącą jest występowanie od strony brzusznej płytek. Pajęczaki te przenoszą wirusy niebezpiecznego, tajgowego zapalenia opon mózgowych (kleszcz tajgowy występuje w Polsce północnej). Ponadto kleszcze przenoszą tularemię i boreliozę.

Świerzbowiec ludzki – Sarcoptes Scabiei Świerzbowce mają owalny kształt ciała, pokryte są chityną. Posiadają 4 pary odnóży charakterystycznie ustawionych. Pasożytują w skórze człowieka, wywołują chorobę zwaną świerzbem. Aby świerzb dostał się na nasze ciało wystarczy dotknąć brudnej poręczy w autobusie, na której przebywa. Gdy już znajdują się na naszym ciele odżywiają się płynem tkankowym i komórkami naskórka, w których drążą kanaliki wypełniając je szaroczarnym kałem. Podczas drapania tworzą się rany. Świerzb jest o tyle niebezpieczny, że gdy jeden z domowników jest zarażony, szybko zarażają się wszyscy. Groźnymi świerzbowcami są samice, natomiast samce żyją na powierzchni skóry. Najbardziej aktywne są nocą.

krwiopijne owady

Wsza – Peliculus Humanus

Wszy mają grzbietobrzusznie spłaszczone ciało. Posiadają parę oczu umieszczonych po bokach głowy i jedną parę czułek zbudowanych z pięciu członów. Ich trzy pary odnóży są charakterystycznie zakończone pazurkami. Występuje u nich aparat gębowy typu kłująco-ssącego. Różnicą między samcem i samicą jest to, że samice są większe, mają inne zakończenie odwłoka, na jego zakończeniu posiadają wcięcie, samiec zaś posiada narząd kopulacyjny.

Wszy żywią się wyłącznie krwią. Niektóre są bardzo silnie związane z jednym gatunkiem żywiciela. Na człowieku pasożytuje wesz ludzka (znane są rasy: wesz łonowa, odzieżowa i głowowa). Wszy przenoszą dur (tyfus) plamisty.

Pchła – Pulex Irritans

Pasożytuje okresowo na żywicielu, którymi są ludzie i zwierzęta. Ich ciało ma długość do kilku milimetrów, jest spłaszczone dwubocznie. Mają brązową barwę. Posiadają oczy złożone, aparat gębowy kłująco-ssący. Ich charakterystyczne nogi przystosowane są w budowie do długich skoków. Jednorazowo składają od 3 do 4 jaj, zaś w roku ponad 400. Z jaj rozwijają się larwy. Dorosłe postacie żywią się krwią ssaków i ptaków.

- pchła ludzka - pasożytuje głównie na człowieku. Larwy żywią się szczątkami organicznymi znajdującymi się w szczelinach podłóg i mebli. Przenoszą tularemię.

- pchła szczurza - przenosi pałeczki dumy.

- pchła zwierzęca - przenosi jaja tasiemca karłowatego i psiego.

Mucha Stajenna – Stomoxys Calcitrans Zasiedlają głownie ciało zwierząt gospodarczych. Samice i samce są jednakowo agresywne. Rozwijają się w ściółce w stajni ina martwych szczątkach roślin. Są krwiopijne. Ich ciało ma barwę szaro-ciemną. Są nieco mniejsze w porównaniu z muchą domową.Składają jaja, z których wykluwają się larwy, później poczwarki i dopiero wtedy osiągają postać dorosła.

Roksana i Eliza klasa III d VII LO w Toruniu